wtorek, 15 czerwca 2010 18:54
Tags: Alicja | Anglia | bio | dzień dziecka | Lewis Carroll | T.PETCHERRYARTT
Naprawdę nazywał się Charles Lutwidge Dodgson, choć znany głównie jako pisarz dzięki „Alicji w krainie czarów”, zjadł zęby na matematyce. Ukończył studia na Uniwersytecie Oksfordzkim, był autorem około 250 prac z zakresu matematyki, logiki i kryptografii. W późniejszym okresie wykładał w Church College. Prace publicystyczne podpisywał właściwym imieniem i nazwiskiem, zaś na potrzeby literatury pięknej przyjął pseudonim Lewis Carroll, którego trzymał się całe życie, by ustalić wyraźną granicę między matematyką, a pisarskimi fantazjami.
Warto wiedzieć, że pan Dodgson zajmował się fotografią, namiętnie robił zdjęcia dziewczynkom, nierzadko były to sesje rozbierane. W tym kontekście często pojawia się problem jego domniemanej pedofilii. Dodgson wykazywał niezdrową fascynację dziewczęcym ciałem, organizował bale dla dziewczynek z sąsiedztwa, utrzymywał z nimi kontakty, by stracić zainteresowanie, kiedy zaczynały dojrzewać. Oczywiście nie znaleziono żadnych dowodów na molestowanie, niektórzy sugerują, że Dodgson po prostu kochał dzieci (co ciekawe, głównie dziewczynki), tylko w ich towarzystwie czuł się swobodnie. Bariera w kontaktach w postaci wady wymowy i dotkliwych migren,traciła na mocy w relacjach z dzieciakami. Broniła go np. Karolina Leach w książce „In the Shadow of the Dreamchild” udowadniając, że Dodgson, wbrew obiegowym opiniom, nie przestawał interesować się losem swych małoletnich fotograficznych modelek, a kult dziecka jako wcielenia niewinności był powszechny w kulturze wiktoriańskiej.
Ulubienicą Dodgsona była Alice Liddel, córka dziekana oksfordzkiego kolegium Christ Church, pierwowzór książkowej Alicji, jak powszechnie się uważa. 4 lipca 1862 roku odbyła się sławna potem wycieczka łodzią po Tamizie, w której uczestniczyli: wielebny Dodgson (tak, tak, Carroll był również protestanckim duchownym), wielebny Robinson Duckworth i trzy siostry – Lorina Charlotte Liddell (13 lat), Alice Pleasence Liddell (10 lat) oraz Edith Mary Liddell (8 lat). Wycieczka rozpoczęła się przy Folly Bridge, moście nad Tamizą w południowym Oksfordzie i zakończyła pięć mil dalej, w wiosce Godstow.
Podczas beztroskiej wyprawy, Dodgson opowiadał pełną absurdalnych wydarzeń bajkę, improwizacja wywarła wielkie wrażenie na współtowarzyszkach, a Alice poprosiła o spisanie opowieści.
Wkrótce powstał manuskrypt książki, lecz zanim powieść trafiła do druku przeszła przez ręce bajkopisarza Henrego Kingsleya oraz autora literatury dziecięcej Georga McDonalda, który to ostatecznie utwierdził Dodgsona w zamiarze publikacji.
Pierwsze wydanie książki zostało zniszczone, gdyż ilustratorowi (John Tanniel) nie spodobała się jakość druku. Nie trzeba było jednak zbyt długo czekać na kolejne wydanie, które odniosło niewyobrażalny sukces handlowy - cały nakład został błyskawicznie wyprzedany. Dużą popularność zyskała również kontynuacja „Co Alicja zobaczyła po drugiej stronie lustra”, czy poemat „Polowanie na żmirłacza” okrzyknięty wręcz arcydziełem poezji absurdalnej.
Carroll był dość oryginalnym człowiekiem, interesował się kleptomanią, piromanią czy skłonnościami samobójczymi. Uważał, że „obłęd powinien zostać zdefiniowany jako niezdolność do odróżniania snu od jawy”. Znajomym dzieciom wysyłał instrukcję pozbawienia głowy kota lub testowania sztućców na sobie. Nieraz manifestował głęboko konserwatywne poglądy, kpił na przykład dotkliwie z ruchu sufrażystek. Namawiał do cenzurowania Biblii dla dzieci, z książek wydzierał „podejrzane moralnie strony” i zabraniał pracy nad ilustracjami swych książek w niedzielę. Jednocześnie twierdził, że „świętoszkowatość od lubieżności dzieli jeden krok”. Zabiegał o prawa zwierząt, znany był jego ostry sprzeciw wobec wiwisekcji. Odrzucał też doktrynę wiecznego potępienia.
Twórczość Carrolla jest na tyle uniwersalna i wieloznaczna, że każdy jest w stanie odnaleźć w niej coś dla siebie. Okultyści widzą zakamuflowane symbole zła, nastolatkowie na kwasie zapis omamów autora na używkach, zboczeńcy „penetracje nory przez królika”, a dzieci zagubioną Alicję w zwariowanym świecie.
Dawid T.PETCHERRYARTT Lach
Dodaj komentarz
